Fixatie, isolatie en dwangmedicatie

Onrustige en verwarde patiënten maken meer kans op ongevallen, verloren lopen of vallen. Ze kunnen medisch personeel verhinderen om correcte zorgen toe te dienen. Daarom moeten we soms vrijheidsbeperkende maatregelen treffen.

Fixatie

In ons ziekenhuis onderschrijven wij het principe van een zo fixatiearm mogelijke zorg

Dit is een aanpak die een goed evenwicht zoekt tussen 2 kwaliteitswaarden, zijnde:

  • Het maximale respect voor de bewegingsvrijheid van de patiënt, waarbij ook rekening moet gehouden worden met de vrijheid/veiligheid van de medepatiënten.
  • Het optimaal beschermen van de patiënt tegen ernstige lichamelijke letsels of m.a.w. het bieden van veiligheid.

 

Isolatie

Patiënten die een gevaar betekenen voor zichzelf of anderen kunnen worden afgezonderd. Dit is een beschermende maatregel, die enkel in noodzakelijke en uitzonderlijke gevallen wordt toegepast. Isolatiecellen bevinden zich op de PAAZ afdeling en op Spoed.

 

Dwangmedicatie

Onder dwangmedicatie verstaan wij medicatie die wordt toegediend zonder de toestemming van de patiënt. Deze medicatie wordt toegediend om te voorkomen dat de patiënt schade aanricht bij zichzelf, andere of aan materiaal. Met als doel het verminderen van prikkels en het reguleren van de bewegingsdrang.